Presentamosvos o traballo levado a cabo por uns veciños de Curmá, preocupados pola gomosis que afecta ás laranxeiras da sua horta (foto da dereita). Esta enfermidade está afectando a moitas frutais de Caamouco, non só ós cítricos, pero son éstes os mais afectados. (pinchar nas imaxes para velas ampliadas)

Unha das laranxeiras obxeto deste traballo, de aproximadamente 30 anos de idade, por estar afectada pola gomosis. No centro o tronco da mesma, a ferida atópase na sua base. Á dereita apéciase que comenza a desenrolarse un ataque de gomosis (22/07/06).
Procedeuse a realizar unha limpeza da zona afectada cunha ferramenta cortante, retirando a corteza e partes do tronco danadas.
Unha vez ben limpas as zonas atacadas, procédese a dar un tratamento con Metaxil ou Artemil-M (nomes comerciais), con unha base de 8% de metalaxil e un 64% de mancoced. Este producto pode atoparse nas tendas con productos fitosanitarios como a da Cooperativa de Rilo.
Dous meses despois do primeiro tratamento, en setembro, observanse uns puntos marrons na ferida que ó tacto presentan humidade, o que indica que o ataque continua. Volve a repetirse a limpeza da parte afectada e a tratalo de novo con Metaxil.
O 26 de outubro seguinte, as zonas tratadas presentan xa cicatrices con bó aspecto. A humidade que presentaban as zonas atacadas xa desapareceu, as feridas están en proceso de rexeneración e a corteza comenzou a cubrilas. Á dereita pode verse un ataque que se apreciaba nas primeiras fotos xa prácticamente cicatrizado.
Outro exemplo. (14/09/06). Localízase un ataque de gomosis, pódese ver a goma na parte baixa da fenda. Procédese a saneala cunha trencha.
Aplicase Metaxil coa axuda dun pincel (14/09/06), e uns meses despois a ferida xa está cicatrizando (16/01/07). Á dereita, cicatriz dun ataque de gomosis (16/01/2007) tratado hai tres anos.

Alguns comentarios sobre as laranxeiras baseados nas nosas experiencias.

• A froita non é de calidade comercial, posiblemente por utilzar variedades dexeneradas, sabor ácido, pel grosa e abundantes pepitas.

• A resistencia da árbore ó clima é baixa, por exceso de humidade, facilidade para contraela gomosis, principal problema da laranxeira en Galicia.

Os limoeiros e os pomeleiros tamén son moi sensibles á Phythopthora, nome do fungo que produce a gomosis, sendo a laranxeira doce mais sensible que os mandarinos e os seus híbridos. Os citanges troyer e carrizo, e o mandarino cleopatra presentan certa resistencia. A laranxeira amarga, o citrumelo e o kumquat son resistentes.

Medidas Preventivas:

• Diseñar unha boa drenaxe.

• Separalo rego por goteo do tronco.

• Procurar non producir lesions no tronco.

• Evitala compactación do terreo.

• Non aportar materia orgánica á base do tronco.

• Evitalos períodos de seca seguidos de regas abundantes.

• Moderala fertilización nitroxenada.

Outras consideracions:

• A árbore debe ter o tronco totalmente libre de herbas para facilitar a sua ventilación e a sua revisión cada certo tempo.

• De non realizala indicada revisión, a posibilidade de detección da gomosis a tempo para curala redúcese, e un darese conta de que a árbore ten problemas cando as follas comencen a poñerse amarelas, momento na que a árbore xa está sentenciada.

• No noso clima a humidade é un factor desencadenante que favorece e propaga a gomosis, de ahí a importancia dunha boa drenaxe e limpeza do tronco e a base.

• O caleado é un bó precedimento para o mantemento do tronco libre de fungos e facilitala localización da enfermedade.

• Cando se merque unha laranxeira de viveiro, ademáis de buscar unha forma adecuada hai que procurar que o patrón teña un tallo alto co fin de que ó plantalo a cicatriz do inxerto non quede soterrada, xa que en principio un bó patrón debe ser resistente ós organismos patóxenos que contén o terreo, pero é moi posible que a variedade inxertada non teña esa propiedade.

• A ferramenta que se utilice para sanear unha árbore atacada de gomosis non debe emplearse noutras árbores salvo que previamente se desinfecte. O lume é un bó desinfectante.